Armand M. Nicholi
Pytania o Boga
Cena: 2490zł
Produkt niedostępny
Jak mogłaby przebiegać rozmowa dwóch tak fascynujących osobowości, jak twórca psychoanalizy Sigmund Freud i chrześcijański pisarz C.S. Lewis?
Obaj hołdowali zdecydowanie odmiennym światopoglądom - Freud materialistycznemu, a Lewis duchowemu - wymiana poglądów między nimi byłaby więc tym ciekawsza. Być może zetknęli się ze sobą - autor nie wyklucza takiej hipotezy - jednak ów "spór" między Freudem a Lewisem jest jego pisarską kreacją - kreacją, dodajmy, opartą na dogłębnej znajomości dzieł obu myślicieli.
Armand M. Nicholi, psychiatra, pisarz i wykładowca uniwersytecki, bardzo ciekawie pisze także o życiu swoich nietuzinkowych bohaterów.
Freud i Lewis zgadzali się, że najważniejsze pytanie dotyczy Boga: czy istnieje inteligencja wykraczająca poza granice wszechświata? Każdy z nich spędził znaczną część życia, szukając odpowiedzi na to pytanie, mając przy tym świadomość, jak głębokie ma ono konsekwencje dla zrozumienia naszej tożsamości, naszego życiowego celu i przeznaczenia.
Jak mogłaby przebiegać rozmowa dwóch tak fascynujących osobowości, jak twórca psychoanalizy Sigmund Freud i chrześcijański pisarz C.S. Lewis?
Obaj hołdowali zdecydowanie odmiennym światopoglądom - Freud materialistycznemu, a Lewis duchowemu - wymiana poglądów między nimi byłaby więc tym ciekawsza. Być może zetknęli się ze sobą - autor nie wyklucza takiej hipotezy - jednak ów "spór" między Freudem a Lewisem jest jego pisarską kreacją - kreacją, dodajmy, opartą na dogłębnej znajomości dzieł obu myślicieli.
Armand M. Nicholi, psychiatra, pisarz i wykładowca uniwersytecki, bardzo ciekawie pisze także o życiu swoich nietuzinkowych bohaterów.
Freud i Lewis zgadzali się, że najważniejsze pytanie dotyczy Boga: czy istnieje inteligencja wykraczająca poza granice wszechświata? Każdy z nich spędził znaczną część życia, szukając odpowiedzi na to pytanie, mając przy tym świadomość, jak głębokie ma ono konsekwencje dla zrozumienia naszej tożsamości, naszego życiowego celu i przeznaczenia.
liczba stron: 248
oprawa: miękka foliowana
format: 145 x 205
Recenzje:
Fragment książki
Życie Lewisa we wczesnym okresie pod pewnymi istotnymi względami przypominało życie Freuda. Obaj w dzieciństwie uczęszczali na religię, a mimo to w wieku dojrzewania stali się zadeklarowanymi ateistami. W umysłach Freuda i Lewisa, bardzo inteligentnych nastolatków, zaszła zmiana, która sprawiła, że odrzucili wychowanie religijne i przyjęli światopogląd ateistyczny. Czy stało się tak w wyniku starannego zbadania dostępnych dowodów dotyczących wiary i uznanie ich za intelektualnie nie trafione? Każdy z nich zetknął się w środowisku akademickim z konkretnymi, świadomymi wpływami, a także z mniej uświadomioną ambiwalencją wobec własnych ojców oraz w ogóle autorytetu i władzy.
Aby zrozumieć, co się wydarzyło, przydatna może sie okazać klasyfikacja wiary religijnej w ramach schematu oprocentowanego przez Gordona W. Allporta, który używa dwóch kategorii, wyróżniając osoby o wierze zewnetrznej (extrinsically religious) oraz uwewnetrznionej (intrinsically religious). ludzie wierzący "zewnetrznie" wyrazają swą wiarę, aby uzyskać status społeczny lub akceptację innych - do tej kategorii nalezy zwykle wiara dziecka, motywowana pragnieniem zadowolenia rodziców. Osoby o wierze "uwewnętrznionej" dokonują internalizacji własnych przekonań, które tym samym stają się podstawowym motywem wpływającym na ich życie.
Wiele osób należących do tej grupy mówi o konktetnej chwili, w której uzyskały wiarę; niektóre z nich określają to doświadczenie mianem nowych narodzin. Współczesne badania medyczne wskazują, że religijność zewnętrzna może wywierać niekorzystny wpływ na zdrowie cielesne i emocjonalne, gdy tymczasem wiara uwewnętrzniona często przynosi pozytywne efekty, których istnienie można wykazać naukowo.
Zaróno w przypadku Freuda, jak i Lewisa, religijność z dzieciństwa, motywowana pragnieniem zadowolenia rodziców, należałoby uznać za wiarę zewnętrzną, która łatwo ulega erozji w starciu z innymi wpływami zewnętrznymi. jak widzeliśmy, własnie czynnikami zewnetrznymi umotywowane było odrzucenie przez nich nominalnej wiary z dzieciństwa: każdy z nich buntował sie przeciwko ojcu. Obaj odrzucili oficjalnie wyznawaną wiarę po opuszczeniu domu - w przypadku Lewisa był to wyjazd do szkoły z inernatem, Freuda - na uniwersytet, kiedy znaleźli się poza zasięgiem władzy rodzicielskiej.
Analizując pacjentów (a być może również samego siebie), Freud zauważył, że młodzi ludzie tracą swe przekonania religijne, "skoro tylko załamuje sie autorytet ojca".
Życie Lewisa we wczesnym okresie pod pewnymi istotnymi względami przypominało życie Freuda. Obaj w dzieciństwie uczęszczali na religię, a mimo to w wieku dojrzewania stali się zadeklarowanymi ateistami. W umysłach Freuda i Lewisa, bardzo inteligentnych nastolatków, zaszła zmiana, która sprawiła, że odrzucili wychowanie religijne i przyjęli światopogląd ateistyczny. Czy stało się tak w wyniku starannego zbadania dostępnych dowodów dotyczących wiary i uznanie ich za intelektualnie nie trafione? Każdy z nich zetknął się w środowisku akademickim z konkretnymi, świadomymi wpływami, a także z mniej uświadomioną ambiwalencją wobec własnych ojców oraz w ogóle autorytetu i władzy.
Aby zrozumieć, co się wydarzyło, przydatna może sie okazać klasyfikacja wiary religijnej w ramach schematu oprocentowanego przez Gordona W. Allporta, który używa dwóch kategorii, wyróżniając osoby o wierze zewnetrznej (extrinsically religious) oraz uwewnetrznionej (intrinsically religious). ludzie wierzący "zewnetrznie" wyrazają swą wiarę, aby uzyskać status społeczny lub akceptację innych - do tej kategorii nalezy zwykle wiara dziecka, motywowana pragnieniem zadowolenia rodziców. Osoby o wierze "uwewnętrznionej" dokonują internalizacji własnych przekonań, które tym samym stają się podstawowym motywem wpływającym na ich życie.
Wiele osób należących do tej grupy mówi o konktetnej chwili, w której uzyskały wiarę; niektóre z nich określają to doświadczenie mianem nowych narodzin. Współczesne badania medyczne wskazują, że religijność zewnętrzna może wywierać niekorzystny wpływ na zdrowie cielesne i emocjonalne, gdy tymczasem wiara uwewnętrzniona często przynosi pozytywne efekty, których istnienie można wykazać naukowo.
Zaróno w przypadku Freuda, jak i Lewisa, religijność z dzieciństwa, motywowana pragnieniem zadowolenia rodziców, należałoby uznać za wiarę zewnętrzną, która łatwo ulega erozji w starciu z innymi wpływami zewnętrznymi. jak widzeliśmy, własnie czynnikami zewnetrznymi umotywowane było odrzucenie przez nich nominalnej wiary z dzieciństwa: każdy z nich buntował sie przeciwko ojcu. Obaj odrzucili oficjalnie wyznawaną wiarę po opuszczeniu domu - w przypadku Lewisa był to wyjazd do szkoły z inernatem, Freuda - na uniwersytet, kiedy znaleźli się poza zasięgiem władzy rodzicielskiej.
Analizując pacjentów (a być może również samego siebie), Freud zauważył, że młodzi ludzie tracą swe przekonania religijne, "skoro tylko załamuje sie autorytet ojca".
Opinie Klientów: