De Angelis (CD)

Niniejsza prezentacja tekstów liturgicznych „De Angelis” odwołuje się do dwóch zasadniczych nurtów duchowości Zakonu Paulinów: biblijnej i historycznej. Hebrajskie określenie „'mal'ak” i greckie „angelos” wskazuje na funkcje, a nie naturę anioła i polskie słowo „posłaniec”, „zwiastun” dobrze oddaje znaczenie z tamtych obszarów językowych.

„Aniołowie są duchami przeznaczonymi do usług, posłanymi na pomoc starającym się posiąść zbawienie. Wymykając się spod naszego zwykłego poznania stanowią oni wskutek tego świat tajemniczy. Ich istnienie nigdy nie jest przedstawione w Biblii jako problem. Lecz nauka o aniołach podlega pewnemu rozwojowi, a sposób, w jaki ten rozwój jest przedstawiony i w jaki są opisywani sami aniołowie, zakłada ustawiczne odwoływanie się do skarbca symboli religijnych (...). Gdy ma być przekazane z nieba na ziemię jakieś nadnaturalne pouczenie, to właśnie aniołowie są tymi tajemniczymi zwiastunami owej nowiny: Gabriel jest przy dwukrotnym zwiastowaniu (Łk 1,19.26); całe wojsko niebieskie daje o sobie znać w noc Bożego Narodzenia (Łk 2, 9-14). Aniołowie donoszą prócz tego o zmartwychwstaniu Chrystusa Pana (Mt 28, 5nn) i ukazują apostołom sens wniebowzięcia (Dz l, 10n). Wspomagając Jezusa w Jego zbawczym dziele (Hbr l, 14), aniołowie zapewniają opiekę ludziom (Mt 18, 10; Dz 12, 15) przedstawiając Bogu modlitwy świętych (Ap 5, 8; 8, 3) i prowadzą dusze sprawiedliwych do raju (Łk 16, 22). Ochraniając Kościół prowadzą nadal, wspólnie z Michałem, ich przywódcą, bój przeciwko szatanowi, który trwa od samego początku” (Słownik teologii biblijnej, tłum. i oprac. bp Kazimierz Romaniuk, Poznań – Warszawa 1982. s. 48,51).

Duchowość Zakonu Paulinów, odwołując się do swego Patriarchy Św. Pawła Pierwszego Pustelnika (228-341), sięga do najstarszej tradycji, według której aniołowie posługiwali temu Świętemu w Tebaidzie i Jego świetlaną duszę przenieśli do nieba.

W tym kontekście kult aniołów wszedł także w wymiar historyczny. Na prośbę generała Zakonu o. Jana Zaicza, papież Urban VIII w r. 1624 bullą „In supremo Apostolico” udzielił prawa wyższym przełożonym powoływać Bractwo Aniołów Stróżów przy kościołach parafialnych i zakonnych. Istniały one i rozwijały owocną działalność apostolską, przyczyniając się do rozpowszechniania kultu aniołów przede wszystkim przy kościołach paulińskich. Tradycja ta nie wygasła i przetrwała do naszych czasów.

Nagrania prezentowane w tym zestawie są właśnie kontynuacją tego nurtu. Obejmują wieczorną modlitwę Kościoła (Nieszpory) i Mszę św. (VIII Missa De Angelis) omodlone śpiewem według melodii gregoriańskich zgodnie z zapisem w: Liber Usualis Missae Et Officii pro dominicis et festis cum canto gregoriano, Paris 1962.

Nad wiernością artystyczną wykonania czuwał doc. Marian Machura przy twórczym nakładzie ówczesnego kantora seminarium o. Nikodema Kilnara.

/tekst: redakcja wydawnictwa/