Miłujcie się! nr 1-2008

Fragmenty wybranych artykułów:

Wezwanie do nawrócenia
Objawienia Matki Bożej w Lourdes w 1858 r. są niezwykle ważnym wydarzeniem historycznym i równocześnie wielkim Bożym darem dla Kościoła oraz całej ludzkości. W tym sanktuarium Jezus Chrystus za pośrednictwem swojej Matki, Maryi, nieustannie przemienia serca milionów pielgrzymów przybywających tam każdego roku, uzdrawiając ich dusze i ciała. To właśnie w takich miejscach jak Lourdes w sposób namacalny odkrywa się prawdę słów Chrystusa: że to, co decyduje o historii ludzkości i wiecznym szczęściu każdego człowieka, jest zakryte przed »mądrymi i roztropnymi« – czyli takimi, którzy nie kierują się logiką wiary, natomiast »zostaje objawione prostaczkom« – czyli ludziom, dla których wiara w Jezusa Chrystusa staje się najcenniejszym skarbem. Kochający Bóg nieustannie do nas apeluje: »Jeżeli nie uwierzycie, nie zrozumiecie« (por. Iz 7, 9). To znaczy: jeżeli nie uwierzycie w istnienie tajemnicy Boga, który stał się prawdziwym człowiekiem w łonie Maryi Dziewicy, zamykacie sobie możliwość poznania prawdy i drogę życia wiecznego…

Zapowiedź zmartwychwstania

Bernadetta Soubirous wstąpiła do klasztoru sióstr w Nevers w 1866 roku i przebywała tam aż do swojej śmierci 16 kwietnia 1879 roku. W sobotę 19 kwietnia ciało Bernadetty zamknięto w ocynkowanej i opieczętowanej dębowej trumnie, którą złożono do grobu w klasztornym ogrodzie. Od tamtego czasu ciało św. Bernadetty, wbrew wszelkim prawom natury, w ogóle nie ulega procesowi rozkładu – zarówno zewnętrznego, jak i wewnętrznego – zachowując do dziś dnia zadziwiającą świeżość i piękno. Pielgrzymi przybywający do kaplicy klasztoru Saint-Gildard w Nevers widzą nienaruszone ciało św. Bernadetty Soubirous ubrane w strój zakonny. Kobieta sprawia wrażenie, że śpi. Wielu pyta: »Czy to jest naprawdę ona? Czy rzeczywiście jej ciało nie uległo rozkładowi?«. Są to pytania, na które spróbujemy odpowiedzieć…

Znak sprzeciwu
Cudowne uzdrowienia duchowe i fizyczne, które dzieją się w Lourdes, są krzyczącym znakiem sprzeciwu wobec ludzi, którzy żyją tak, jakby Bóg nie istniał. Jest to naglący apel wzywający do nawrócenia, nieustannie kierowany do nas przez Chrystusa, który rzeczywiście »do końca nas umiłował« (J 13, 1).
W czasach kiedy z wielką mocą próbuje się negować istnienie Boga oraz kwestionować znaki Jego działania w świecie, Stwórca, poprzez objawienia Matki Bożej w Lourdes, daje ludzkości bardzo czytelne znaki swojej obecności, miłości i zatroskania o człowieka…

Znak dla niewierzących. Boska reimplantacja
Wśród czytelników Il Miracolo [Cud – przyp. red.] jest ktoś, kogo nie znałem i kto sam chciał się ze mną spotkać, okazując się od razu kimś zupełnie wyjątkowym. Mam na myśli profesora Landina Cùgolę, traumatologa i docenta mikrochirurgii na wydziale medycznym uniwersytetu w Weronie. W poliklinice tej uczelni Cùgola jest ordynatorem oddziału chirurgii ręki, ale jego kompetencje – i jego zabiegi – rozciągają się na traumatologię wszystkich kończyn, zarówno górnych, jak i dolnych. Jest znanym i cenionym specjalistą w dziedzinie nowych technik reimplantacji członków. Nas, laików w tej dziedzinie, wprawiają one w zdumienie ze względu na osiągane dzięki nim rezultaty, nie do pomyślenia jeszcze zaledwie parę lat temu…

Trudna historia katolicyzmu w Anglii (cz.II)
Męczeńskie śmierci Tomasza Morusa, biskupa Johna Fishera oraz kartuzów były wielkimi, indywidualnymi świadectwami wiary. Nie brakowało jednak w XVI-wiecznej Anglii równie dobitnych świadectw przywiązania do wiary ojców, które miały wymiar społeczny. Dwa najważniejsze z nich to tzw. Pielgrzymka Łaski z 1536 r. oraz wielkie powstanie w zachodnich prowincjach z roku 1549. O ile antykatolicyzm był dziełem państwa, o tyle obrona katolicyzmu w XVI-wiecznej Anglii była dosłownie dziełem ludowym…

List otwarty do apostaty Tomasza Węcławskiego
Drogi Bracie, kiedy rok temu porzuciłeś kapłaństwo, pomyślałem sobie: »Każdy ma prawo wyboru, nawet jeżeli nie potrafi być konsekwentny w tym, co wybrał, i nie wytrwa w powołaniu«. Podkreślałeś, że to Twoja prywatna sprawa. Dziś wokół Twojej osoby jest tak dużo szumu, że po prostu nie da się sprowadzić Twojej apostazji do kwestii prywatnych poglądów, które człowiek zachowuje dla siebie i nie obnosi się z nimi. Dlatego chciałem zwrócić Twoją uwagę na błąd, jaki popełniasz w interpretacji osoby Jezusa – ponieważ nie tylko sam się mylisz, ale i wprowadzasz w błąd innych.
    Zacznę od tego, że nie jestem profesorem, nie jestem teologiem, nie jestem nawet księdzem. Jestem mężem i ojcem, jestem inżynierem, kocham Boga, Jego słowo i Jego naród. Od dwudziestu lat czytam i studiuję Biblię, starając się zrozumieć, co Bóg miał do powiedzenia 2000 lat temu i co ma do powiedzenia dzisiaj. I właśnie tym chcę się podzielić…