niedziela, 24 czerwiec 2018 › Przejdź do portalu Sanctus.pl

KSIĘGARNIA KATOLICKA  SANCTUS +KSIĄŻKI +DEWOCJONALIA +MULTIMEDIA

ks. Klaus Gamber

Zwróćmy się ku Panu!

Zagadnienia dotyczące budownictwa kościelnego i modlitwy zwróconej na wschód

Cena: 1500


Oddanie do rąk czytelników pierwszej książki x. Klausa Gambera w polskim wydaniu jest wydarzeniem niezwykłej wagi nie tylko dla teologów i duchowieństwa, lecz dla wszystkich czytelników zainteresowanych wiarą i życiem Kościoła. W 1992 r. ukazała się w języku francuskim z przedmową Perfekta Kongregacji Doktryny Wiary, x. kardynała Josefa Ratzingera, który nazwał księdza Gambera "profesjonalistą w liturgistyce" i "prawdziwym świadkiem" liturgii, zaznaczając także, że wyniki jego badań zgadzają się z dorobkiem najbardziej zasłużonych uczonych.

z Przedmowy x. Dariusza Olewińskiego

Klaus Gamber (1919-1989), ksiądz, doktor filozofii i teologii. Współtwórca i wieloletni dyrektor Instytutu Liturgicznego w Ratyzbonie. Był jednym z najwybitniejszych współczesnych historyków i znawców liturgii. Uznany specjalista tak starej liturgii rzymskiej, jak i rytów wschodnich, których był wielkim admiratorem. W uznaniu za swoją pracę naukową został mianowany członkiem honorowym papieskiej Akademii Liturgii, a następnie kapelanem i szambelanem Jego Świątobliwości.

liczba stron: 80
oprawa: miękka
format: 13,5 x 18,5 cm

ks. Klaus Gamber

Recenzje:

Spis treści

1. Przedmowa do wydania francuskiego
2. Przedmowa do wydania polskiego
3. Wprowadzenie
4. Ołtarz i przestrzeń wokół ołtarza kiedyś i dziś
5. Ołtarz ludowy. Pytania i odpowiedzi
6. Msza św. Erharda. Ratyzbońska miniatura
7. Dodatek
8. Przypisy
9. Posłowie

Ołtarz zawsze pozostaje w ścisłym związku z ofiarą, składaną przez kapłana. Ołtarz, kapłan i ofiara stanowią jedność, jak mówi Jan Chryzostom: "Nikt nie może być kapłanem bez ofiary" (PG 63,111). Ponieważ ewangelicy świadomie odrzucają Ofiarę Mszy Św. i kapłaństwo, dlatego też ściśle rzecz biorąc, nie potrzebują ołtarza. Kapłan jako ofiarnik, wzięty z ludu, (por. Hebr. 5,1) we wszystkich starych religiach stoi przed ołtarzem i przed Świętością (Wizerunkiem Boga). Do uczty ofiarnej przystępują również do ołtarza uczestnicy ofiarnej celebracji, aby z ręki kapłana-ofiarnika otrzymać cząstkę przy ołtarzu, jak pisze św. Paweł: "Czyż, nie mają udziału w ołtarzu ci, którzy spożywają z ofiar na ołtarzu złożonych?" (l Kor. 10, 18). W ostatnich 20 latach dokonała się u nas zmiana w rozumieniu Ofiary. Osobiście traktuję wprowadzenie "ołtarzy ludowych" wraz ze zwróceniem się podczas celebracji ku ludowi za bardziej decydujące i bardziej problematyczne dla przyszłego rozwoju, niż wprowadzenie nowego Mszału. U źródeł tego nowego usytuowania kapłana przy ołtarzu - a bez wątpienia chodzi w tym przypadku o nowość, a nie o powrót do praktyki wczesnego Kościoła - leży nowe pojmowanie Mszy Św.: jako "eucharystycznej wspólnoty uczty". Przy tym pierwszoplanowe dotychczas znaczenie kultycznego oddawania czci i adoracji Boga oraz ofiarnego charakteru celebracji jako mistycznego przedstawienia i uobecnienia Śmierci i Zmartwychwstania Pana, jest spychane na plan dalszy... Wyrazistość stracił również związek między Ofiarą Chrystusa a naszą ofiarą chleba i wina. O tych związkach wyczerpująco traktuje zeszyt 5. "Studiów patrystycznych i liturgicznych" pt. "Ofiara Kościoła". Nie należę do tych, którzy twierdzą, że formy ołtarza - jakie rozwinęły się w ostatnich stuleciach i trwały aż do Soboru Watykańskiego II - są niezbędne. Wręcz odwrotnie! Życzę sobie powrotu do prostych form ołtarzy, które były jednolicie powszechne w pierwszym tysiącleciu zarówno w Kościele Wschodnim, jak i Zachodnim (na Wschodzie istnieją do dzisiaj), a które wyraźnie oddają charakter chrześcijańskich ołtarzy jako miejsca nowotestamentowej Ofiary. Konieczność wyczerpującego, a przy tym zrozumiałego dla ogółu przedstawienia problemu "ołtarzy ludowych" w połączeniu ze zwróceniem się celebransa ku wspólnocie, stała się dla mnie jasna po ciągnącej się przez miesiące serii listów od czytelników, opublikowanych w zeszłym roku w "Deutsche Tagespost". Pokazały one, że właśnie w odniesieniu do historycznej ewolucji ołtarza, wiele rzeczy pozostaje niejasnych oraz, że wiele błędów zagnieździło się w umysłach; błędów dotyczących przede wszystkim czasów wczesnego Kościoła. Stąd też z całą świadomością uwzględniłem w niniejszej pracy pytania zawarte we wspomnianych listach. W "Dodatku" zajmuję się znowu kwestią tłumaczenia słów nad kielichem "za was i za wszystkich", przy czym to fałszywe tłumaczenie nie jest rozważane jedynie - jak to ma najczęściej miejsce - z punktu widzenia filologicznego i soteriologicznego, lecz w aspekcie Mszy jako Ofiary. Wykładane przy tym teologiczne refleksje mogą być dla niektórych Czytelników nowe.

ks. Klaus Gamber

Zielone Święta 1987 r.

Klienci, którzy kupili ten produkt, kupili również:


Opinie Klientów:

Dodaj swój komentarz:

Podaj wynik dodawania: 6 + 0= (zabezpieczenie antyspamowe)